Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku

Przewodnik po Kaplicy Seminaryjnej w Płocku

Wprowadzenie

Kaplica od zawsze była ważnym miejscem w seminarium, często nazywana nawet jego "sercem". To tutaj klerycy spędzają wiele godzin każdego dnia na modlitwach, celebracji Eucharystii i adoracji Najświętszego Sakramentu. Praktycznie każde ważniejsze wydarzenie z historii seminarium jest związane z kaplicą.

Historia Kaplicy Seminaryjnej

Płockie seminarium ma długą historię, erygowane w 1710 r. Jednak kaplica seminaryjna nie istniała w obecnej lokalizacji od samego początku, ze względu na częste zmiany siedzib seminarium wymuszane przez władze państwowe.

Pierwszą kaplicę urządzono w dawnym kapitularzu zakonnym za głównym ołtarzem kościoła pw. św. Jana Chrzciciela, nad zakrystią.
W 1884 r., dzięki staraniom biskupa Aleksandra Gintowta-Dziewałtowskiego, po przebudowie seminarium, kaplicę umieszczono nad nowo powstałą biblioteką (obecnie teatrzyk).
W 1915 r., z powodu braku miejsca w rozrastającej się bibliotece, kaplicę przeniesiono do pierwszej sali teologicznej (obecnie 112), a jej poprzednie miejsce zamieniono na bibliotekę.
Po wybudowaniu oddzielnego gmachu dla biblioteki w 1926 r., kaplicę przywrócono na jej poprzednie miejsce i poświęcono 13 września 1926 r. przez biskupa płockiego Antoniego Juliana Nowowiejskiego.
Podczas II wojny światowej, po zajęciu seminarium przez oddziały SS 9 grudnia 1939 r., kaplicę zamieniono na klub oficerski, a na miejscu ołtarza urządzono pogański kominek ofiary.
Po ponownym otwarciu seminarium w 1945 r., kaplica seminaryjna została przywrócona do użytku 10 czerwca 1945 r., choć początkowo w prowizorycznym stanie.
W związku z 250. rocznicą powstania seminarium w 1960 r., przeprowadzono prace remontowe i malarskie, a na czas remontu kaplicę przeniesiono do Sali Biskupów.
W październiku 1976 r. zamontowano ołtarz posoborowy.
20 listopada 2000 r. biskup Stanisław Wielgus nadał kaplicy tytuł Dobrego Pasterza.
W 2006 r. starą zakrystię przerobiono, a nową urządzono w dawnym mieszkaniu ojca duchownego. Przy tej okazji powstał nowy konfesjonał.
W 2009 r. w prezbiterium został umieszczono obraz Płockich Biskupów Męczenników.

Elementy Kaplicy Dobrego Pasterza

Późnogotycki krucyfiks, prawdopodobnie z XV wieku, charakteryzujący się realizmem i statycznością. Ukazuje on cierpiącego Chrystusa z napiętymi mięśniami, otwartym bokiem i dużą koroną cierniową. Krzyż, na którym umieszczona jest figura, jest prawdopodobnie późniejszy.
Napis "Nie wyście Mnie obrali, alem Ja was wybrał" (J 15,16) nad ołtarzem.
Droga krzyżowa autorstwa Jerzego Jarnuszkiewicza. Składa się ona z piętnastu płaskorzeźb wykonanych z brązu.

Kaplica Dobrego Pasterza jest centralnym miejscem modlitwy i liturgii dla kleryków: Odbywają się w niej modlitwy poranne, południowe i wieczorne. Codziennie celebrowana jest Msza Święta. W seminarium praktykowane są różne formy muzyki liturgicznej, od chorału gregoriańskiego (podczas tzw. "dnia łacińskiego" z Mszą św. po łacinie) po współczesną muzykę religijną (np. podczas "Mszy gitarowej"). Regularna jest także adoracja Najświętszego Sakramentu w ciszy. Troska o piękno liturgii i kaplicy jest ważnym elementem formacji przyszłych kapłanów. To tutaj kształtuje się ich życie duchowe i przygotowują się do posługi w Kościele.

Późnogotycki krucyfiks, prawdopodobnie z XV wieku.

Droga krzyżowa autorstwa Jerzego Jarnuszkiewicza.